ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ :

Ελάχιστες οι επιλογές και ο χώρος του Ηρακλή

Ελάχιστες οι επιλογές και ο χώρος του Ηρακλή

Στην κυανόλευκη οικογένεια τη δεδομένη στιγμή κυριαρχεί ο φόβος για το αύριο που είναι απρόβλεπτο - Γράφει ο Στράτος Παζούλης

Στην κυανόλευκη οικογένεια τη δεδομένη στιγμή κυριαρχεί ο φόβος για το αύριο, που είναι απρόβλεπτο, για το σήμερα που σφραγίζεται από μια ακόμη μέρα κενή χωρίς μια δάδα ελπίδας που κάτι τέλος πάντων να φωτίζει.

 

Η χθεσινή μέρα, επανάληψη της προηγούμενης κ.λ.π. Σκόρπιες ειδήσεις σακατεμένα περιστέρια χωρίς χαρτί μηνυμάτων στο ράμφος τους πέτρωσαν τον χρόνο. Προφανώς ακόμη τα περιμένει ο Μπέος να του κομίσουν την προκαταβολή του Τομ, ο οποίος περιέργως μήτε γραμμή ντελάλησε την προηγούμενη βδομάδα.

 

Ποιός ξέρει τι προσμένει ή και τι σχεδιάζει. Γιατί δεν μπορεί. Μια ολόκληρη ΠΑΕ, δική του, καταχρεωμένη προσμένει εκκαθάριση. Λένε πως πάει να τη φορτώσει και αυτήν στον Γ.Σ. αφού και πρός ώρας, η κατάληξη των προσδοκιών ακούει στο όνομα Γ΄Εθνική, μιας και όπως μου εξομολογήθηκε μέλος της επιτροπής σωτηρίας « ομάδες που πουλάνε υπάρχουν, χρήμα δεν υπάρχει». Και οι μέρες περνάνε. Δεν γνωρίζω τι θα προκύψει Μαζί με τον φόβο αναδύεται και η ντροπή προς τον άλλον, ένα απο τα πλέον πολύ προσωπικά συναισθήματα. Το κρύβεις, το θάβεις μέσα σου, δεν το μοιράζεσαι, καταδικάζεις τον εαυτό σου στη σιωπή, γιατί στα μάτια σου η ντροπή σου είναι και η απόδειξη της ανικανότητάς σου, της αποτυχίας σου να τα καταφέρεις. Την κρατάς, λοιπόν, κρυμμένη βαθιά στον ψυχισμό σου μαζί με τα άλλα επώδυνα συναισθήματα, την ενοχή, τον θυμό, την οργή, την απελπισία, την επιθυμία να ξεσπάσεις. Κάπως έτσι, τούτη τη στιγμή, δρούν και αντιδρούν τόσο οι «εθελοντές» της λεγόμενης επιτροπής σωτηρίας, όσο και οι φίλαθλοι.

 

Οι μέν πρώτοι γιατί δεν έχουν κάτι το χειροπιαστό να ανακοινώσουν στους δεύτερους και οι φίλαθλοι εν κατακλείδι, αδυνατώντας να συλλάβουν το μέγεθος της καταστροφής, στρέφονται εναντίον τους, χωρίς αποχρώντα λόγο, αφενός γιατί αισθάνονται παραγκωνισμένοι και αφετέρου γιατί δέχονται ισχυρά πλήγματα του οπαδικού κυρίως εγωισμού τους.

 

Μια πρώτη, πάντως, κίνηση δρομολόγησης καταληκτικής λύσης, ήταν και η χθεσινή πρώτη προπόνηση της περσινής πρωταθλήτριας των ομάδων Κ19 της F.L. Σε αυτήν βρέθηκαν και τα μέλη της επιτροπής, μίλησαν στους γονείς των παιδιών και πάνω κάτω έδωσαν τις δέουσες εξηγήσεις. Ευνόητο πως τη βάση της ομάδας σε περίπτωση επιλογής της Γ΄Εθνικής θα αποτελέσουν αυτά τα παλικάρια. Ολα τούτα πάντως παρότι δείχνουν μια συγκεκριμένη ρότα, εντούτοις δεν αποκλείουν και μια κάποια λύση της τελευταίας στιγμής.

 

Οπως έγραψα ο χρόνος δεν παίρνει άλλες αναβολές και η περιβόητη πλέον γενική συνέλευση θα πραγματοποιηθεί τις αμέσως επόμενες μέρες. Μοιραία εκεί, όταν τεθούν τα θέματα σε ρεαλιστική βάση από την επιτροπή, το πλήθος των παρόντων πρέπει να αποφασίσει πλειοψηφικά και να περιορίσει το μέλλον του ποδοσφαίρου σε συγκεκριμένο χώρο.

 

Στον χώρο της συλλογικής δράσης και της κοινωνικής αλληλεγγύης όπου το εγώ (της επιτροπής) ανοίγεται στο εμείς ( στον κόσμο) , μπορεί να πραγματωθεί με δημιουργικό τρόπο η σύγκρουση με την εξατομίκευση, που έχει πάρει δραματικές διαστάσεις. Εδώ η ντροπή μπορεί να γίνει λόγος και η κοινή πράξη, που θα μοιράζονται θα τους απελευθερώνει από την αιχμαλωσία της σιωπής και της παθητικότητας. Μπορεί να γίνει λόγος εξεγερτικός, επαναστατικός, πηγή ελπίδας και ανάτασης…

 

Από την έντυπη έκδοση της Metrosport

X